Σάββατο, 22 Ιουνίου 2013

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ


ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ


Μ σεισμικ δόνηση μοίαζε, δελφοί μου, τ φύσημα το γίου Πνεύματος κατ τν μέρα τς Πεντηκοστς. μοίαζε μ καταιγίδα κα νεμοθύελλα πο ξέσπασε π ψηλ κα χτύπησε τν γ. «γένετο φνω κ το ορανο χος σπερ φερομένης βιαίας πνος κα πλήρωσεν λον τν οκον ο σαν καθήμενοι». Τ πίκεντρο το μεγάλου θαύματος ταν τ περο τς ερουσαλμ μ τος συγκεντρωμένους ποστόλους, πο πρόσμεναν τν κπλήρωση τς πόσχεσης το Κυρίου γι τν λευση το γίου Πνεύματος. πόσχεση κείνη γινε πραγματικότητα κα ατ κριβς τν πραγματικότητα τν ζονε κα ο μαθητς λλ κα ο χιλιάδες το συγκεντρωμένου λαο.

μως γιατ τ γιο Πνεμα φανερώθηκε μ πύρινες γλσσες; Τί ν σημαίνουν; φωτιά, δελφοί, χει τρες διότητες. Φωτίζει, θερμαίνει, καθαρίζει. Κα τ τρία ατ στοιχεα-διότητες μεταδίδονται κα στος ποστόλους. Κα πρτον μν τος φωτίζει, τος διδάσκει. Τ μυαλό τους διευρύνεται κα πληροφορονται σα ς τώρα δν μπόρεσαν ν κατανοήσουν. «γραμμάτους σοφίαν δίδαξεν, λιες θεολόγους νέδειξεν». Πρίν π τ πάθος Του Κύριος εχε δώσει πόσχεση στος μαθητές Του, προλέγοντας τι « Παράκλητος, τ Πνεμα τ γιον πέμψει Πατήρ ν τ νόματί μου, κενος μς διδάξει πάντα κα πομνήσει πάντα επον μν (ωάν. 14, 36) κα μέσως μετ πανέλαβε τι «τ Πνεμα τς ληθείας δηγήσει μς ες πσαν τν λήθεια». Ο προρρήσεις το ησο παληθεύονται. Ο ψαράδες τς Γεννησαρέτ γίνονται ργανα τς θείας χάριτος, ργανα τς θείας σοφίας, γίνονται δάσκαλοι «κα ες πσαν τν γν ξλθεν φθόγγος ατν κα ες τ πέρατα τς οκουμένης τ ρήματα ατν». φωτισμς το γίου Πνεύματος εναι τόσο σχυρός, στε «ρξαντο λαλεν τέραις γλώσσαις καθς τ Πνεμα δίδου ατος ποφθέγγεσθαι». «στε ξίσταντο πάντες κα θαύμαζον» (Πράξ. 2, 4 & 7-8). Εχε στ πρόσωπό τους κπληρωθ το προφήτη ωήλ προφητεία «κχε π το πνεύματός μου π πσαν σάρκαν προφητεύσουσιν ο υο μν». τσι λοιπν μ τν θεο φωτισμ «πάντες ρξαντο φθέγγεσθαι ξένοις ρήμασι, ξένοις δόγμασι, ξένοις διδάγμασι τς γίας Τριάδος».

φωτι μως, δελφοί, δν φωτίζει μόνο, λλ κα φλογίζει. Κα ο νδοξοι μαθητς το ησο π δειλο γίνονται τρόμητοι, π διστακτικο ρμητικοί, π ράθυμοι κα φοβισμένοι, γρυπνοι κα φοβοι. νθυμονται τώρα τ λόγια το Διδασκάλου «λήψεσθε δύναμιν πελθόντος το γίου Πνεύματος (Πράξ. 1-8) κα νακάλεσαν στ μνήμη τους τν προφήτη σαΐα πο νομάζει τ Πνεμα το Θεο «πνεμα βουλς κα σχύος». δελφοί, φωτι χει φωτιστικ κα καυστικ δύναμη λλ κα καθαρτική. πως ναμμένος νθρακας εχε καθαρίσει τν γλσσα το προφήτη σαΐα, τσι κα ο πύρινες γλσσες καθάρισαν κα γίασαν τς καρδις τν ποστόλων. γιναν «καιν κτίσις».

π τν φωτι καθαρίζεται, γαπητο κροατς το λόγου το Θεο, σκουρι π τν μαρτία. μες Πεντηκοστν ορτάζοντες κα Πνεύματος πιδημίαν θελήσαμε ν καθαρισθομε, ν παλλαγομε π τν σκουρι τς ψυχς μας; ς φήσουμε τ Πνεμα τ γιον ν κατακάψη κάθε ρύπο κα κάθε πονηρία π τν ψυχή μας. ς νοίξουμε τν καρδιά μας, γι ν δεχθ τν φωτισμό, τν φλόγα, τν καθαρτικ χάρη το γίου Πνεύματος. τσι μόνο θ ναγεννηθομε, θ δικαιωθομε κα προσευχή μας θ εναι θερμή.

ς παρακαλομε· «Βασιλε οράνιε Παράκλητε... λθ κα σκήνωσον ν μν κα καθάρισον μς π πάσης κηλδος» «κα σσον μς. μήν

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.