Πέμπτη, 25 Ιουλίου 2013

Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

   


ΠΡΟΛΟΓΟΣ
 Εμείς οι Χριστιανοί Αγαπητοί
συγχωριανοί συμπατριώτες βρήκαμε σήμερα εξαπλωμένο σ' ολόκληρο τον κόσμο τον Χριστιανισμό . Αλλά σκεφθήκαμε ποτέ πόσο μεγάλη και βαριά είναι αυτή η κληρονομιά; Αναλογισθήκαμε πως ρίζωσε στην αρχή και πως διαδόθηκε κατόπιν παντού, ώστε να φτάσει μέχρι σήμερα και να φέρνει τόση μεγάλη ωφέλεια στην κοινωνία και να σώζει τόσα εκατομμύρια ψυχές;
Ε, λοιπόν, ας προσπαθήσουμε να μάθουμε ότι αυτό, που βρήκαμε εμείς έτοιμο, δεν ήταν εύκολο. Το δυσθεώρητο αυτό οικοδόμημα του Χριστιανισμού, για να γιγαντωθεί έπρεπε να στηριχθεί σε γερά θεμέλια. Και αυτά ήσαν οι Απόστολοι και οι πρώτοι Χριστιανοί. Αυτοί ξερίζωσαν την ειδωλολατρία και ρίζωσαν παντού την πίστη του Χριστού την αγία. Αλλά αυτό, καθώς καταλαβαίνετε , δεν ήταν εύκολο ήταν δυσκολότατο.                                                                                     1. Διότι η ειδωλολατρία που υπήρχε ήταν θρησκεία που ικανοποιούσε όλα τα πάθη και όλες τις κατώτερες ορμές των ανθρώπων. Γι' αυτό άλλωστε ήταν ριζωμένη στα κατάβαθα τους. Λατρεύανε π.χ. στο πρόσωπο του Διός τον εγωισμό και τα καπρίτσια τους, στο πρόσωπο του Διονυσίου το μεθύσι, στο πρόσωπο της Ήρας τις συζυγικές απάτες και στο πρόσωπο της Αφροδίτης την ανηθικότητα. Την ακολασία την λατρεύανε επίσημα. Δεν την είχανε για αμαρτία, αλλά για αρετή. Αμαρτάνανε και νομίζανε οι ταλαίπωροι, πως αυτό άρεσε στο Θεό. Αρκεί να σκεφθεί κανείς, ότι στην Κόρινθο μονάχα ο ναός της Αφροδίτης είχε χίλιες "ιερόδουλες!!". Η Χριστιανική όμως Θρησκεία τα απαγόρευε αυτά αυστηρότατα και ζητούσε από τους οπαδούς της τα αντίθετα. Ζητούσε να είναι ταπεινοί " ο θέλων πρώτος είναι έστω πάντων έσχατος". Ζητούσε να είναι εγκρατείς " μέθυσοι βασιλείαν Θεού ου κληρονομήσουσι". Ζητούσε αγνότητα " έξω οι κύνες".
Ζητούσε  α αποφεύγουν οι οπαδοί Του Χριστιανισμού  όχι μόνο την ανήθικη πράξη, αλλά και το πονηρό βλέμμα " Πας ως αν ιδή γυναίκα προς το επιθυμήσαι αυτής, ήδη εμοίχευσεν αυτήν εν τη καρδία αυτού". Πως λοιπόν μπορούσανε αυτοί να αφήσουνε μιά τόσο εύκολη θρησκεία και να ακολουθήσουνε τη νέα, που ήταν τόσο αυστηρή;                                                                                            2. Είχανε να παλέψουνε οι πρώτοι Χριστιανοί με τον Σατανά.
Οι προγονοί μας ήσαν έξυπνοι, αλλά την πάθανε. Διότι πίσω από την ειδωλολατρία κρυβότανε ο Σατανάς και τα πονηρά πνεύματα, που τους κρατούσανε σε πλάνη. Στα διάφορα μαντεία των Δελφών, Δωδώνης κλπ. και στα αρχαία μυστήρια της Ελευσίνας, Ίσιδος, Οσίριδος κ.α. έβλεπαν οι άνθρωποι ομολογουμένως υπερφυσικά πράγματα. Μη ξέροντας δε ότι αυτά είναι από τον Σατανά, τα νομίζανε, ότι ήταν από τον Θεό. Γι' αυτό υπερασπίζονταν την ειδωλολατρία με φανατισμό και πείσμα. Που να αφήσουνε να τη θίξει κανείς!! Τον σκοτώνανε ( άλλωστε, είχανε και θεό, τον Άρη, που ευχαριστείτο στα αίματα και τους φόνους). " Έρχεται ώρα ίνα πας ο αποκτείνας ημάς, δόξη λατρείαν προσφέρειν τω Θεώ" είπε ο Χριστός.
Και όμως γκρεμίστηκε το δωδεκάθεο του Ολύμπου, ρήμαξαν τα μαντεία και τα ιερά τους, έπεσαν και έγιναν συντρίμμια τα είδωλα. Εξαφανίσθηκαν οι χρυσελεφάντινοι Θεοί της Ακροπόλεως και στη θέση τους στήθηκε ο Τίμιος Σταυρός που λαμπιρίζει σήμερα παντού. Στους τρούλους των ναών. Στα όπλα των στρατών και στα πηλίκια των αξιωματικών. Στα στήθη των ανθρώπων και στα παράσημα των ηρώων. Στους τάφους των κοιμητηρίων και στα λάβαρα των πανίσχυρων λαών.
Πως έγινε η μεταβολή αυτή; Έγινε με κόπους και τα τρεξίματα των Αποστόλων και των πρώτων Χριστιανών, που έκαναν τη διάδοση του Ευαγγελίου στους απίστους. Έγινε με τις αφάνταστες θυσίες και τα τρομερά μαρτύρια των πιστών ανδρών και γυναικών ακόμη και των μικρών παιδιών που υπέμειναν.         Έ! λοιπόν! Μια τέτοια αξιοθαύμαστη Χριστιανή είναι και η Οσιοπαρθενομάρτυρας Παρασκευή.                                                                                                                      Μικρή - μικρή στην αρετή                                                                                                  Η καλλιπάρθενος αυτή νύμφη του Χριστού Παρασκευή γεννήθηκε στα περίχωρα της Ρώμης. Αυτοκράτορας τότε ήταν ο Ανδριανός και μετά από αυτόν ο Αντωνίνος. Γεννήθηκε περίπου το 117 μΧ. από Έλληνες γονείς.                                                                 
Ο πατέρας της ονομαζότανε Αγάθων και η μητέρα της Πολιτεία. Ήτανε πλούσιοι αλλά και πολύ ευσεβείς και ακριβείς Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Αγαπούσαν τον Θεό, αγαπούσαν και τους ανθρώπους. Είχαν όμως και μια μεγάλη λύπη. Δεν είχαν δυστυχώς κανένα παιδί. Γι' αυτό παρακαλούσαν και οι δύο τους το Θεό, να τους χαρίσει ένα τέκνο και να το αφιερώσουνε στο Χριστό.                                                        
Πράγματι ο Θεός άκουσε τη δέηση τους και η Πολιτεία γέννησε την Αγία. Ήταν μέρα Παρασκευή, που την γέννησε και γι' αυτό όταν την βαφτίσανε, την ονόμασαν Παρασκευή.                                                                                                               
Είχαν όμως, όπως είπαμε, υποσχεθεί στο Θεό να την αναθρέψουν χριστιανικά και να την κάνουν καλή Χριστιανή. Το τάμα τους αυτό το ξεπλήρωσαν και με το παραπάνω. Την ανέθρεψαν " εν παιδία και νουθεσία Κυρίου".                                      
 Αγαπούσε η Παρασκευή, όπως η υπεραγία Θεοτόκος, την παρθενία.    Γι' αυτό πρόσεχε αυτό της τον θησαυρό. Πρόσεχε τα μάτια της να μην περιεργάζονται πρόσωπα ανδρών, διότι " εκ του οράν τίκεται το εράν ".                                                               Έτσι αδελφοί μου, η αγία Παρασκευή έμαθε γράμματα και έγινε σοφότατη και για την καθαρότητα της την αξίωσε ο Θεός και έκαμε και θαύματα. Ιάτρευε τυφλούς, κωφούς και ανέστησε νεκρούς".                                                                                                    Όταν η Παρασκευή ήταν είκοσι χρονών, απέθαναν οι γονείς της, και έτσι έμεινε ορφανή. Έμεινε όμως και με πολλά πλούτη στα χέρια της. Τα μοίρασε άλλα στην Εκκλησία, άλλα στους φτωχούς και άλλα σε ένα Παρθενώνα. Σ' αυτόν τον Παρθενώνα πήγε και αυτή και έμεινε αρκετό καιρό.  Έπειτα από μερικά χρόνια αποφάσισε να βγει φανερά και να κηρύξει δημόσια τον Χριστό και το Ευαγγέλιο, χωρίς να λάβει υπ' όψιν της το μίσος των ειδωλολατρών και την έχθρα κατά των Χριστιανών. Ήτανε αποφασισμένη να μαρτυρήσει για τον Χριστό της.                                                               
  Έφυγε τότε από τη Ρώμη και περιόδευσε τις πόλεις και τα χωριά. κηρύττοντας τον Χριστόν.  Η Παρασκευή μπόρεσε μ' αυτό τον τρόπο να φωτίσει και να τραβήξει στην πίστη του Χριστού πολλούς να τους φέρει στην Εκκλησία.  Τότε αυτοκράτωρας της Ρώμης ήταν ο Αντωνίνος, ο ευσεβής, που ήταν όμως ακόμη ειδωλολάτρης. Αυτός διαδέχθηκε τον Ανδιανόν το 138 μ.Χ. Σ' αυτόν, λοιπόν πήγαν μερικοί κακόψυχοι Ιουδαίοι και ανέφεραν την δράση της Παρασκευής. Οι Εβραίοι, εχθροί πάντοτε των Χριστιανών, βλέπανε με κακό μάτι το κήρυγμα και την εργασία της Αγίας Παρασκευής καθώς και το ότι πολλοί Ιουδαίοι και ειδωλολάτρες εγίνοντο Χριστιανοί. Αυτό τους στοίχιζε πολύ.  Μόλις τα άκουσε αυτά ο Αντωνίνος, έγινε κατακόκκινος από τον θυμό του και αμέσως διέταξε να τη συλλάβουν και να την πάνε μπροστά του. Έτσι και έγινε. Μόλις όμως αντίκρισε το κάλλος της τα έχασε. Γι' αυτό και άρχισε με γλυκόλογα να της λέγει:  - Άκουσε, Παρασκευή! Εγώ με τη δύναμη των μεγάλων θεών σε θαυμάζω, για τα νιάτα σου και την ομορφιά σου. Γι' αυτό και σε συμβουλεύω να θυσιάσεις στους θεούς, που σου έδωκαν αυτή την ωραιότητα. Και αν μεν με ακούσης και κάνης ότι σου λέγω εγώ, θα σε φορτώσω δώρα. Αν όμως δεν με ακούσης και σταθείς με πείσμα στο θέλημα σου και αντίθετη στις διαταγές μου, μάθε ότι θα σε τιμωρήσω με φοβερά βασανιστήρια. Θα είναι δε τόσο σκληρά, που και να τα ακούσει κανείς, θα τρομάξει. Όταν άκουσε αυτά η Αγία, έκαμε τον σταυρό της και αποκρίθηκε:
- Μη νομίσεις, Βασιλεύ, ότι με τις κολακείες σου και τις απειλές σου θα αρνηθώ εγώ ποτέ τον γλυκύτατο μου Ιησούν. Διότι δεν υπάρχει κανένα βάσανο και καμιά τιμωρία, που να με χωρίσει από την αγάπη Του.                                                                      Της φορούν πυρακτωμένη περικεφαλαία                                                                                    
 Ο Βασιλιάς τότε άναψε από τον θυμό του:
- Πάρτε την, είπε στους στρατιώτες. Κάψτε μια σιδερένια περικεφαλαία, ώσπου να κοκκινίσει και βάλτε την στο αγύριστο κεφάλι της.   Πράγματι! Της φόρεσαν στο κεφάλι της την κόκκινη από την φωτιά περικεφαλαία, αλλά ο Θεός φύλαξε την Αγία. Η κατακόκκινη από την φωτιά περικεφαλαία ήταν δροσερή, δροσερότατη!  Μόλις όμως είδαν το θαύμα αυτό τα πλήθη των ειδωλολατρών, θαύμασαν και πολλοί πίστεψαν στο Χριστό. Ο Αυτοκράτορας τότε πήγε να σκάση από το κακό του. Διέταξε αμέσως να συλλάβουν όλους αυτούς και να τους θανατώσουν. Και πράγματι! Άλλους από αυτούς τους αποκεφάλισαν, άλλους τους έγδαραν και άλλους τους έπνιξαν στον Τίβερη ποταμό, που περνά μέσα από τη Ρώμη. Επίσης διέταξε και έβαλαν την Αγία στη φυλακή, μέχρις ότου σκεφθεί σκληρότερο τρόπο να την βασανίσει.    Στη φυλακή η Αγία παρακαλούσε τον Κύριο και έλεγε!   " Φύλαξε με, Κύριε, στην πίστη Σου την αληθινή και απάλλαξε με από τα σκάνδαλα του εχθρού, διότι προς σε γύρισα την ψυχή μου"   Κατά το μεσονύκτιο ,φάνηκε σ' αυτή άγγελος Κυρίου, που είχε στα χέρια του ένα σταυρό φωτεινό, ένα καλάμι, ένα σπόγγο και ένα ακάνθινο στέφανο. Ήσαν αυτά τα όργανα του πάθους του Κυρίου. Την χαιρέτησε ο άγγελος και της είπε:
" Χαίρε, Παρασκευή αθλοφόρε Κυρίου. Μη φοβάσαι τα βάσανα των τυράννων. Διότι ο Κύριος μας, που καταδέχτηκε, δια την σωτηρία του ανθρώπου να σταυρωθεί και να δαρή και να του φορέσουν το ακάνθινο στεφάνι, Αυτός θα σε βοηθήσει και θα σε γλιτώσει από κάθε πειρασμό."
Αφού της είπε αυτά ο άγγελος, της έλυσε τα δεσμά και ανέβηκε στους ουρανούς.     Η Αγία πήρε τότε θάρρος από τα λόγια αυτά του Αγγέλου και προσευχήθηκε ως το πρωί.                                                                        
Της καίνε τις σάρκες
Το πρωί ο Βασιλεύς διέταξε να φέρουν την Αγία μπροστά του. Πήγαν λοιπόν οι στρατιώτες να τη φέρουν. Αλλά τι να δούν! την βρήκαν λυμένη από τα δεσμά. Όταν την πήγαν κοντά στο Βασιλέα, ο Αντωνίνος της είπε:
- Ε! Παρασκευή, έβαλες μυαλό έπειτα από τη χθεσινή τιμωρία ή επιμένεις ακόμη σ' αυτή τη βλακεία;                                                                                             - Τι νομίζεις, του αποκρίθηκε η Αγία, ασεβέστατε τύραννε, πως με τέτοιες τιμωρίες θα μου σαλέψεις τον ασάλευτο πύργο της ψυχής μου, την πίστη μου στο Χριστό; Ευκολότερο είναι να μαλακώσεις το σίδερο, παρά να μετατρέψεις τη καλήν μου σκέψη. Και αν θέλεις δοκίμασε τη δύναμη του Χριστού μου.                                                       
 Η σταθερή αυτή απάντηση έκανε τον Αντωνίνο να αναψοκοκκινίσει από το θυμό του. Διέταξε τους στρατιώτες να κρεμάσουν την Αγία από τα μαλλιά της κεφαλής της και με αναμμένες λαμπάδες να της καίνε τις μασχάλες και τα άλλα μέλη του σώματος της. Και όμως η Αγία ενώ πονούσε τρομερά από το φοβερό μαρτύριο, ελεεινολογούσε τον βασιλιά και ειρωνεύεται τους θεούς του.                                                      
Στο καζάνι με την πίσσα
Όταν είδε ο βασιλιάς, ότι δεν λύγιζε καθόλου τη γνώμη της, ούτε και από αυτό το βασανιστήριο, διέταξε να την βάλουν σε ένα μεγάλο καζάνι πίσσα και λάδι και να τα βράσουν. Τα βράσανε πολύ και ενώ κόχλαζαν, ρίξανε μέσα την Αγία. Θαύμα μέγα όμως συνέβη τότε! Η Αγία στεκότανε μέσα στη μέση του μεγάλου καζανιού αβλαβής και χαιρότανε σαν να ήτανε μέσα σε δροσερό κήπο!                                                                             
Ως εξής περιγράφει το γεγονός ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός:
" Λέγει ο Βασιλεύς στην Αγία·
- Σου δίνω τρείς μέρες προθεσμία αν δεν με υπακούσεις θα σε θανατώσω.
Η Αγία του απαντά·
- Βασιλεύ, εκείνο που πρόκειται να κάνης σε τρείς μέρες κάντο τώρα, γιατί εγώ δεν αρνούμαι τον Χριστό μου.
Τότε προστάζει ο βασιλεύς και άναψαν μια μεγάλη πυρκαγιά και βάζουν ένα καζάνι γεμάτο πίσσα και θειάφι και βράζει καλά. Βλέποντας η Αγία το καζάνι χαιρόταν, διότι έμελλε να αναχωρήσει από τούτον τον ψεύτικο κόσμο, και να πάει σ' εκείνο τον αληθινό και αιώνιο. Προστάζει ο Βασιλεύς να βάλουν την Αγίαν στο καζάνι, για να καεί. Η Αγία έκαμε τον σταυρό της και μπήκε μέσα.
Περιμένει δυό τρείς ώρες ο Βασιλεύς και βλέπει, ότι δεν καίγεται η Αγία και της λέγει:
- Παρασκευή, γιατί δεν καίγεσαι;
- Διότι ο Χριστός μου δρόσισε το σώμα με  νερό και δεν καίγομαι.
Λέγει ο Βασιλεύς:
- Ράντισε με και εμένα, για να δω αν καίει;
Πήρε η Αγία με τα δυό της χέρια και του έρριψε στο πρόσωπον και ευθύς ( ώ του θαύματος!!) ετυφλώθει και γδάρθηκε το πρόσωπον του.
Φωνάζει ο Βασιλεύς:
- Μέγας ο Θεός των Χριστιανών και σ' αυτόν πιστεύω και εγώ και έβγα να με βαφτίσης.
Βγήκε η Αγία και τον βάφτισε, του ξανάδωσε το φως των οφθαλμών του λέγοντας:
- Βασιλιά, σε απαλλάσει από την δεινή μάστιγα ο Θεός των Χριστιανών.
Η δε Αγία έπειτα από αυτό έλαβε χάριν από τον Θεό και θεραπεύει τους πάσχοντας από τα μάτια                                                                                                                                          
Ο Αντωνίνος με το θαύμα αυτό συνήλθε και αν πρωτύτερα συνέχιζε τον διωγμό κατά των Χριστιανών, αυτό το έκανε από πίεση του ειδωλολατρικού κόσμου. Τώρα όμως κάποια ακτίνα φώτισε το νου του και έπαψε να διώκει τους Χριστιανούς, την δε αγία Παρασκευή την απήλλαξε τελείως από τα βασανιστήρια.                                                                                                                               Η αγία Παρασκευή πήγε κατόπιν σε άλλα μέρη και κήρυττε το λόγον του Θεού. Άρχοντας σε ένα τόπο ήταν κάποιος Ασκληπιός, την συνέλαβε και πήγε πάλι στο δικαστήριο να λογοδοτήσει.
- Από πού είσαι και ποιός είναι αυτός ο Θεός, ο καινούριος, που κηρύττεις; την ρώτησε.
Η Αγία, αφού έκαμε τον σταυρό της και επεκαλέσθη τον Ιησού, του αποκρίθηκε.
Ο Θεός όμως, τον οποίον κηρύττω μάθε, πως δεν είναι νέος όπως λες, αλλά Θεός άναρχος και προαιώνιος. Αυτός δημιούργησε τον ουρανό και τη γη και όλα σ' αυτά. Αυτός, δια την σωτηρία των ανθρώπων ήλθεν στη γη και έγινε άνθρωπος και σταυρώθηκε και αναλήφθηκε στον ουρανό, αλλά και πάλι θα έλθει να κρίνει τον κόσμο και να αποδώσει στον κάθε ένα κατά τα έργα αυτού. Ε, λοιπόν, εγώ αυτόν κηρύττω και αυτόν ομολογώ, ως Θεόν αληθινό. Όσον αφορά τους δικούς σας θεούς αυτοί είναι ψεύτικοι. Δεν είναι θεοί.
Όταν άκουσε αυτά ο άρχοντας εκείνος ταράχθηκε πολύ και διέταξε να την πετάξουν σ' ένα θηριοτροφείο, που βρισκόταν έξω από την πόλη. Μέσα σ' αυτό φυλασσόταν ένας δράκοντας, ένας δηλαδή πελώριος δηλητηριώδης όφις ( φίδι) . Σ' αυτόν πετούσαν πολλούς κατάδικους.
Μόλις είδε την Αγία ο όφις, σφύριξε δυνατά και ήταν έτοιμος να την κτυπήσει. Αλλά η Αγία έκαμε τον σταυρό της και ζήτησε να την βοηθήσει ο Θεός. Και αμέσως ο φοβερός εκείνος όφις στριφογύρισε και έσκασε. Κόπηκε στα δύο, σαν να τον έκοψε κανένα ξίφος! Πόση πράγματι είναι η δύναμις του σταυρού!! Μόλις είδαν το θαύμα ο βασιλεύς και οι άλλοι βαπτίστηκαν στο όνομα της αγίας και ζωοποιού Τριάδος.
Κοντά στη Θεσσαλονίκη
Η Αγία πήγε κατόπιν σε άλλες χώρες και πόλεις και κήρυττε τον Χριστό. Πήγε και στην Ελλάδα. Έφθασε στην ωραία κοιλάδα των Τεμπών. Εκεί την συνέλαβαν οι ειδωλολάτρες. Στην τοποθεσία που την συνέλαβαν υπάρχει Ναός της Αγίας Παρασκευής. Από τα Τέμπη την πήγανε κατόπιν σε μια άλλη πόλη, κοντά στη Θεσσαλονίκη.
Εκεί ο άρχοντας ήταν ο Ταράσιος. Ο Ταράσιος την κάλεσε στο κριτήριο του.
- Ποιός πονηρός δαίμονας, της είπε, σε έφερε εδώ και σε έβαλε να βρίζεις τους μεγάλους θεούς και να κηρύττεις έναν άγνωστο Θεό, που είναι χθεσινός και προχθεσινός; Αυτός γεννήθηκε πρίν 150 χρόνια, στις μέρες του Καίσαρα Αύγουστου και τον σταύρωσαν οι Ιουδαίοι σαν κακούργο και αντίθεο.
- Κανείς πονηρός δαίμονας, του απαντά, δεν με έστειλε εδώ να κηρύξω την αλήθεια. Ο Χριστός ο αληθινός Θεός με έστειλε. Αυτός που είναι ο άναρχος και έγινε άνθρωπος με σάρκα για μας. Αυτόν εγώ κηρύττω ως Θεόν προαιώνιον! Αυτόν ομολογώ ως Θεόν αληθινόν και άνθρωπον τέλειον. Όσον αφορά δε τα είδωλα σας και τους θεούς σας, που είναι κουφά και αναίσθητα, εγώ τα περιφρονώ και τα ποδοπατώ, γιατί δεν είναι τίποτε.
Μαρτύρια μέχρι την έξοδο της ψυχής της
Σαν άκουσε αυτά ο Ταράσιος, ταράχθηκε σύγκορμος και διέταξε τους στρατιώτες του αμέσως να βράσουν σ' ενα μεγάλο καζάνι λάδι, πίσσα και μολύβι και μετά να ρίξουν μέσα την Αγία.
Ο Θεός όμως, και πάλι έκαμε το θαύμα του. Όπως έστειλε άλλοτε τον άγγελο του και εδρόσισε την κάμινο της Βαβυλώνος, που είχαν ρίξει μέσα τους Τρείς Παίδας, έτσι και τώρα έστειλε τον άγγελο Του, ο οποίος έσβυσε την φωτιά τελείως, το δε μολύβι, την πίσσα και το λάδι, που κόχλαζαν τα έκανε ψυχρότερα και από το κρύο νερό. Μόλις είδαν αυτό το θαύμα πολλοί ειδωλολάτρες, βάλανε θεογνωσία και πίστεψαν στο Χριστό. Ο δυστυχής όμως Ταράσιος, αντί να πιστεύσει κι αυτός, αγρίεψε περισσότερο. Νόμισε πως η Αγία ήταν καμιά μάγισσα και είπε στους στρατιώτες του:
- Πιάστε αυτή τη μιαρή, που βρίζει τους θεούς μας και τεντώστε καταγής από τα τέσσερα  (χέρια και πόδια) και κατόπιν μαστιγώστε την με βούνεβρα αλύπητα, ώσπου να αναγκασθή να θυσιάσει στους θεούς μας, ή να αποθάνει.
Οι στρατιώτες εκτέλεσαν την διαταγή αμέσως. Εδώ η Αγία έδειξε όλη της την καρτερία. Νόμιζε κανένας, ότι χτυπούσαν άλλον κι όχι αυτήν!! Διότι αυτή ήταν όλο χαρούμενη και ευφραινόμενη!! Δυό και τρείς φορές άλλαξαν οι στρατιώτες και όμως, η Αγία δεν άλλαξε γνώμη.
Όταν είδε την τόση υπομονή της ο μιαρός εκείνος άρχοντας, ντράπηκε το πλήθος, επειδή δεν μπόρεσε να δαμάσει μια αδύνατη γυναίκα. Γι' αυτό διέταξε τους στρατιώτες να την ρίξουν ξανά φυλακή και να την καρφώσουν από τα τέσσερα. Εκεί, αφού της βάλουν μια μεγάλη πλάκα στα στήθη, να την αφήσουν έτσι, μέχρις ότου σκεφτεί τι άλλο πιό φρικτό βασανιστήριο μπορεί να της κάνη, ώσπου να την τελειώσει.
Τη νύκτα όμως, εκείνη, φάνηκε ο Χριστός με πλήθος αγγέλων και της είπε:
" Χαίρε Παρασκευή καλλιπάρθενε. Θάρρος! Μη δειλιάσεις στα βάσανα, γιατί η χάρις Μου θα είναι μαζί σου. Λίγο ακόμη να υπομείνεις και θα έλθεις να βασιλεύεις μαζί μου αιώνια". Συγχρόνως ο Χριστός της γιάτρεψε τις πληγές, της έλυσε τα δεσμά και ανελήφθη.
Την άλλη μέρα ο άρχοντας έστειλε στρατιώτες και την έφεραν μπροστά του. Όταν την είδε χωρίς καμία πληγή, αλλά τελείως υγιή, της είπε:
- Ω γυναίκα, βλέπεις πως σε αγαπούν οι μεγάλοι Θεοί και σε γιατρέψανε; Λυπήθηκαν την ωραιότητα σου και δεν έπρεπε να μείνη επάνω σου καμμιά ασχήμια. Μη, λοιπόν, τους δείξης αχαριστία. Αλλά έλα κοντά μας στο ναό, να τους προσκυνήσης και να λάβης και από μένα πολλά δώρα.
- Δεν με γιατρέψαν οι θεοί σου, τύραννε, τους είπε, αλλά ο Χριστός μου, ο αληθινός Θεός, που Τον πιστεύω και Τον λατρεύω και ο Οποίος με επισκεύθηκε τη νύκτα στη φυλακή. Επειδή όμως, θέλεις να πάμε στο ναό, ας οάμε και να δούμε ποιούς θεούς θέλεις να προσκυνήσω.
Χάρηκε τότε σαν άκουσε αυτά ο Ταράσιος. Νόμισε, πως νίκησε ο ανόητος. Ξεκίνησαν, λοιπόν, οι επιτελείς, οι επίσημοι και ο λαός να πάνε στο ναό των ειδώλων, από την χαράτους οι ειδωλολάτρες πολυχρονούσαν τον Ταράσιον. Μπήκαν κατόπιν στον ναόν και περίμεναν να δούνε τι θα κάνη η Αγία.
Η Αγία μπήκε και στάθηκε μπροστά στο άγαλμα του Απόλλωνος, σήκωσε απειλητικά το χέρι της και του λέγει:
- Θέλεις, εσύ άψυχο είδωλο, να πάρης σαν Θεός από εμένα θυσία;
Τότε το δαιμόνιο, που κατοικούσε στο άγαλμα φώναξε με μεγάλη φωνή, που την άκουσαν όλοι.
- Δεν είμαι Θεός εγώ, ούτε κανένας άλλος από εμάς είναι. Μόνον αυτός, που κηρύττεις εσύ είναι Θεός αληθινός. Εμείς είμασταν βέβαια άγγελοι, αλλά για την υπερηφάνεια μας γίναμε διάβολοι και εξαπατούμε τους ανθρώπους και μας προσκυνούν για Θεούς.
- Γιατί, τότε, του είπε η Αγία, στέκεστε εδώ μέσα, όπου είμαι και 'γω η δούλη του αληθινού Θεού; Γκρεμισθήτε, τους είπε.
Αμέσως τότε γκρεμίστηκαν όλα τα αγάλματα από τη θέσι τους και έγιναν συντρίμμια. Ακούσθηκαν από τα αγάλματα του ναού θρήνος πολύς και σύγχυσις και βουή μεγάλη. Τότε θυμώσανε οι ειδωλολάτρες ιερείς, αρπάξανε την Αγία και σέρνοντας και δέρνοντας αυτήν την έφεραν μπροστά στον Ταράσιο και φωνάζανε δυνατά:
" Φόνεψε την κακούργα, προτού γκρεμίση και εσένα και τον ναό μας."
Ο Ταράσιος είδε τότε, πως δεν μπορούσε να κάνη τίποτε με φοβέρες και μαρτύρια. Γι' αυτό έβγαλε την θανατική της απόφαση:
" Την Παρασκευή που ύβρισε τους θεούς, η οποία κατεφρόνησε την εξουσία μας, κηρύττει δε τον πλάνον Χριστόν, σαν αληθινό Θεόν, προστάζω να της κόψετε την μιαράν κεφαλήν"
Μετά την διαταγή οι στρατιώτες παρέλαβαν την Αγία και την οδήγησαν έξω από την πόλη, για να την αποκεφαλίσουν.
Αυτός ήταν ο βιος της Αγίας Παρασκευής αγαπητοί μου συγχωριανοί και συμπατριώτες που εορτάζουμε σήμερα.
Ας  έχουμε την ευχή της Αγίας μας Παρασκευής .

Πρωτοπρεσβύτερος Μιχαήλ Μεγαγιάννης 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.